Czas pandemii i odosobnienia można przeżywać na różne sposoby. Skarżyska seniorka Pani Maria Wrzeszczewicz w tym trudnym i wyjątkowym  czasie tworzyła wiersze i limeryki, do lektury których Państwa zachęcamy.

Pani Maria Wrzeszczewicz (ur. 27.11.1929 r.) skarżyska recytatorka – recytuje wiersze klasyków oraz własne podczas imprez okolicznościowych i uroczystości patriotycznych. Wiersze ukazują się okazjonalnie w „Tygodniku Ostrobramskim”. Były również publikowane w Almanachu Poezji, "Wiklinowe Strofy 2", w którym zebrano wiersze skarżyskich twórców.

Pani Maria jest aktywną działaczką społeczną, działa m.in. przy Uniwersytecie Trzeciego Wieku oraz w środowiskach kombatanckich. Jest przewodniczącą Stowarzyszenia Szarych Szeregów AK Samodzielny Krąg w Skarżysku-Kamiennej, zastępcą Komendanta i kronikarką  Instruktorskiego Kręgu Seniorów ZHP „Łysica-Kamienna” w Skarżysku-Kamiennej, laureatką „Powiatowych Dębów” w dziedzinie „działalność społeczna” w 2014 r.,  członkiem Grupy Literackiej „WIKLINA” przy MCK w Skarżysku-Kamiennej, a także członkiem Rady Seniorów Powiatu Skarżyskiego.

mariawrzeszczewiczFOTO

Poniżej przykład twórczości pani Marii.

„Cieszy i  wzrusza   pomoc w czas wirusa”

 Z  dalekiego  Wuhan   miasta

Natrętny wirus tu przybył.

Panoszy się i rozrasta,

I w  marazmu wkręca tryby.

               Kiedy w Polsce się pojawił,

Do Skarżyska też się wtłoczył,

Co na przekór jemu zrobić

              Aby z drogi naszej zboczył?

Czy uwięzić  na bezdrożach. . .

Nie da się. On król w koronie.

Wtrącić w przepastne dno morza –

On uparciuch.  Nie utonie.

W Skarżysku – jak w całym świecie

Skażonym berłem wskazuje

Kogo chce zainfekować,

kogo ominąć planuje.

Wciąż obawy ludzi rosną

Kiedy los ten się odmieni.

Może jesienią,  lub wiosną

Uziemią wirusa uczeni.

I mnie seniorkę też peszy,

Zamartwia wirusa plaga,

Ale jednocześnie cieszy

Życzliwość, co słabszych wspomaga.

„komórka” mi zadźwięczała. . .

Głos miły pyta o zdrowie –

                      / nazwiska nie dosłyszałam /

>Tu Starostwo Powiatowe >

I pyta czy pomóc mi trzeba.

Podziękowałam wzruszona. . .

                       Bo rodzina mnie wspomaga,

Gdy dręczy wiruskorona.

Ale cieszy tak ogromnie,

Nadzwyczaj  serce raduje,

Że  <jeszcze KTOŚ > myśli o mnie. . .

I opiekę oferuje.

 

Autor: Maria Wrzeszczewicz

Maj 2020 r.

skarzyski-powiat-z-widokiem